Ik ben niet verbitterd, ik ben kwaad!

Héél nu en dan voel ik mij gesterkt in mijn gevoel dat er vroeger toch een aantal dingen beter waren dan vandaag. Toen er op het nieuws nog iets verteld werd. Je kon er voor zijn, of er tegen, of er vragen bij hebben, maar er werd wel iets verteld. Vandaag zijn wat sterretjes op een meisje haar gezicht wereldnieuws.
Neem nu Jef Lambrecht, in het laatste nummer van Humo geïnterviewd. Niet gehinderd door een contract zwiert hij het er uit:

"Ik heb de laatste jaren een teloorgang gezien van de kwaliteitsjournalistiek. Ik heb een hele generatie jongere journalisten zien binnenkomen die zijn opgefokt in het geloof dat plotselinge sneeuwval, kettingbotsingen, treinen die wegrijden zonder conducteur en "F.C. De Kampioenen" belangrijker zijn dan wat er in de wereld gebeurt. Dat is een vorm van desinformatie die het publiek niet dient en die de democratie niet dient. Als dat voortduurt, is het nogal evident dat ik niet wil blijven fungeren als een vijgeblad, als een clown die de schijn mag ophouden dat we af en toe nog eens bezig zijn met ernstige zaken. (...)
Ik ben niet verbitterd, ik ben kwaad. Ik ben kwaad omdat de bevolking al zo lang wordt bezwendeld. Toen ik dezelfde hoofdredacteur (Noot: Jef Lambrecht heeft het over Siegfried Bracke) in aanwezigheid van een zestigtal collega's hoorde verklaren dat journalisten de morele plicht hebben om optimisten te zijn, viel ik zowat van mijn stoel. En toen ik die hoofdredacteur ook nog eens hoorde zeggen dat Paris Hilton een plaats verdiende in de duidingsprogramma's, wist ik wel hoe laat het was"

(Citaat uit Humo, 23 juni 2009)

posted at 20:49:19 on 06/23/09 by francis - Category: Algemeen - item printen - item mailen