Telenet vliegt uit de bocht (03-02-13)
Een poging van Telenet om deze nacht stoemelings al hun tresidentiële klanten achter een dhcp-server te steken is mislukt. Het gevolg is een nationale panne.
Klanten een privaat ip-adres geven is een tijdelijke oplossing om het wereldwijd gebrek aan publieke ip4 adressen op te vangen. Telenet deed dit al systematisch (sinds de invoering van hun productenlijn fibernet) voor alle private klanten met een nieuwe modem met geïntegreerde router.
Ik heb vorig jaar een nieuwe modem gekregen waarbij ik opzettelijk vroeg naar een modem zonder geïntegreerde router. Tot gisteren had ik een publiek ip-adres waarmee ik rechtstreeks van buitenaf naar mijn thuisnetwerk kon gaan.
Sedert deze morgen heb ik een privaat ip-adres (een ip-adres dat enkel bedoeld is om op interne netwerken te gebruiken) en geen internet meer. Dit wil zeggen dat ze ook de private klanten met een eigen router nu achter een bijkomende (dhcp-)server steken. Er is daarover geen enkele communicatie gebeurd, wat ik tamelijk onberijpelijk vind. Ook onze telefoonlijn is trouwens morsdood.
Blijkbaar is ook de Telenet-website onbereikbaar wegens onderhoud. Benieuwd wat hun uitleg daarvoor zal zijn.
Eén iets is zeker: als ik problemen krijg om van buitenuit naar mijn netwerk te gaan zal ik niet mang meer bij Telenet blijven.
Professor Emeritus Juul Hannes overleden (26-04-12)

Liberaal Archief in rouw - Voorzitter Juul Hannes overleden
Op 25 april 2012 overleed in Gent prof. em. dr. Juul Hannes.
Geboren in Geel op 15 maart 1938 studeerde Juul Hannes geschiedenis aan de Gentse Rijksuniversiteit. In 1969 promoveerde hij er tot doctor in de geschiedenis onder leiding van prof. dr. Jan Dhondt met een innoverend onderzoek naar de kwantitatief-kritische methode in de sociale geschiedschrijving. Hiermee was de toon gezet voor de essentie van zijn gehele latere oeuvre: de methodologie voor scherp-kritische analyses van de 19e-eeuwse samenleving, vertrekkend vanuit cijfers en statistieken maar steeds gebed in de sociale realiteiten.
Professor Hannes werd gewoon hoogleraar aan de vakgroep Macro-economie van de Faculteit Economische, Sociale en Politieke Wetenschappen van de VUB. In 1976 werd hij lid van de Raad van Bestuur van de VUB en in 1978 decaan van de Faculteit Economische, Sociale en Politieke Wetenschappen. Aan de Gentse Universiteit doceerde hij vanaf 1972 onder meer Historische kritiek van statistische gegevens aan de vakgroep Nieuwste Geschiedenis van de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte.
Als specialist in economische geschiedenis en statistiek had hij bijzondere belangstelling voor fiscale geschiedenis. Dat resulteerde in diverse publicaties zoals Met de fiscale bril bekeken. Vlaanderen in België, 1830-1914 (1995), De prijs van België was altijd hoog (2001) en De mythe van de omgekeerde transfers. Over de geldstromen tussen Vlaanderen en Wallonië sinds 1830 (2007), waarin hij de stelling verkondigde dat Vlaanderen in de 19e eeuw niet uit de hand van Wallonië heeft gegeten.
Juul Hannes was een liberaal in hart en nieren, rotsvast overtuigd van de zin van liberale volksverheffing, en dan ook actief in talrijke liberale verenigingen. Hij was de dynamische voorzitter van de liberale cultuurkoepel Coördinatiecentrum voor Liberaal Socio-cultureel Beleid (CLSB) en de voortrekker van hun tijdschrift Liberaal Reflex. Daarnaast was hij onder meer lid van het dagelijks bestuur van het Willemsfonds en van het Studiecentrum Professor Herman Uyttersprot. Hij leverde dan ook heel wat publicaties over het liberaal gedachtegoed, zoals Le libéralisme économique uit 1989.
Sinds 2003 was Juul Hannes voorzitter van het Liberaal Archief, waar hij steeds zal herinnerd worden als een warm en hartelijk man, een erudiet met een bijzondere aandacht en zorg voor de bewaring en ontsluiting van het erfgoed van het liberaal verleden én heden. In dat huis was hij echter veel meer dan een bewaarder en een behoudend archivaris. Hij had een open oog voor de nieuwe trends in de zingeving van het archief, en voor de noodzaak om het archief dichter bij de samenleving te brengen. Met dit motief in het achterhoofd realiseerde hij tijdens zijn voorzitterschap een grondige transformatie van het Liberaal Archief door de bouw van de Blauwe Zaal als een ontmoetingsplaats tussen erfgoed en publiek.
De uitvaartplechtigheid vindt plaats in Crematorium Westlede te Lochristi op donderdag 3 mei om 13 u. ^ TOP
Steven Samyn in "De Morgen" vandaag: Hold-up (26-03-12)
We leven dus in een land waar iemand die een oud brood uit een afvalcontainer vist, zich voor de rechter moet komen verantwoorden. Iemand die de belstingbetalers opzadelt met een factuur waarvoor ettelijke generaties kunnen opdraaien, levert een stukje van zijn gouden parachute in en wandelt doodgemoederd naar zijn volgende topjob.
Het resultata van de commissie mag dan al een scheet in een fles zijn, die scheet stinkt verdomme hard. ^ TOP
Johan Van Overtveldt in Knack vandaag (09-11-11)
"De voorbije twee crisisjaren kon op een haast wetenschappelijke manier worden vastgesteld dat de huidige generatie van euroleiders niet in staat is om op het vlak van de vorming van een politieke unie en de hervorming van de arbeidsmarkten de bakens echt te verzetten. Het mogelijk uit elkaar spatten van de monetaire unie heeft niks te maken met Griekse wantoestanden, wilde speculatie of dreigende financiële markten, maar alles met politiek onvermogen om de noodzakelijke ingrepen door te voeren. "
(http://www.knack.be/opinie/columns/johan-van-overtveldt/de-griekse-voetnoot/opinie-4000002994682.htm?nb-handled=true&utm_medium=Email&utm_source=Newsletter-09-11-2011) ^ TOP
Lettre ouverte à Daniel Salvatore Schiffer, en réponse sur son "lettre ouverte a Bart De Wever, politicien belge flamand" (01-10-10)
(La lettre ouverte de Salvatore Schiffer est publiée ici: http://www.mediapart.fr/club/blog/daniel-salvatore-schiffer/270910/lettre-ouverte-bart-de-wever-politicien-belge-flamand#
Monsier Salvatore Schiffer
Ce que vous montrez par cet article est l'outrage absolue pour la moitié de la Belgique.
La moitié qui as lutté des centaines d'années pour sauvegarder ce qui leur est aussi chêr que vous: la langue maternelle. La moitié qui a été humilié - étant des paysans sales et stupides - dans leur propres pays par une bourgoisie francophone qui leurs a mêmes volées une capitale néerlandophone dans moins qu'un siècle, ceci aidée par le pois d'une langue mondiale estimée comme superieure.
La même moitié qui est blamée d'être des maivais Belges par des "intellectuels" comme vous qui refusent de même essayer de parler la langue des "stomme boerkes".
La même moitié qui est toujours prêt a payer pour aider une partie du pays qui est moins prospère, mais qui n'as rien à dire quand il s'agit de responsabiliser le gens aidés.
Et parlant de la frontière linquistique: c'est en effèt une honte. Dans tous les pays du monde, les relations linguistiques sont le résultat des rélations economiques (il ya vingt ans il n'y avait pas de managers japonais qui parlaient l'anglais, mais maintenant ..), sauf dans la Belgique. Sans une frontière linguistique on parlerais aujourd'hui le néerlandais équivalent au francais dans des dixaines de communes francophones maintenant.
La cause de cette honte? Les francophones n'ont jamais voulus accepter la conséquence du bilinquisme dans leur propre région, c'est à dire que les officielles dans le sud seraient un jour obligés d'addresser un citoyen habitant dans leurs propre proximité en néerlandais. C'était impensable. Le résultat est un pays complètement divisé et des compatriottes que ne se comprennent moins que jamais. Regardéz-vous la télévision néerlandophone?
Cette semaine le ministre de l'enseignement a lancé une idee d'enseigner l'anglais comme deuxième langue. Heureusement il y as encore plein de gens en Flandre qui ont lancés cette connerie aux étoiles.
De l'autre côté nous avons un enseignement Bruxellois qui a livrée quelques générations d'élèves maintenant avec l'idée: Il faut connaître le français est l'anglais. Va voir le chiffre de chômage des jeunes à Bruxelles, va voir le chiffre des emplois non remplis dans les cinq kilomètres du nord du Bruxelles. Ce n'est pas une honte, non, j'appelle ça un crime. Un crime commis par les élus Bruxellois. Une mensonge qui leur poursuivra encore des années.
Etant juriste j'ai travaillé dans les coulisses de la politique nationale, dans le parlement fédérale, et non pas pour le N-VA mais pour la partie qui a livré le premier ministre pendant huit ans. Je vous dis: tout dossier nationale nous sépare. Il n'y a que des dossiers communautaires dans ce pays.
J'étais sur la première ligne pendant les discussions et la fracture de l'Ordre Nationale des Avocats. Avant ça j'étais avocat. La proposition de loi de monsieur Bourgeois sur la clivage de l'Ordre n'est venu qu'après une blocage de plusieurs années au centre de l'Ordre même. Les néerlandophones là étaient des gens modérés qui à ce moment la n'avaient jamais entendu parler de BDW. La seule chose qui leurs occupait était la bonne gestion des ressources publics.
A un moment donné je sortais de la consultation des parties majoritaires dans ce dossier. Les Flamands étaient deux: Mois-même et monsieur Fred Erdman, à ce moment Président de la Commission de Justice dans la Chambre. C'était 2001. Monsieur Erdman, pas connu comme extrèmement Flaminguant, soupirait: "Il n'ont encore rien compris". J'ai repondu: "en effet".
La vérité, c'est que les Francophones ont surchargés pendant des décades la Belgique. Ils ont semés, est maintenant la récolte s'appele BDW.
Ecrire des article pseudo-philosophiques dans une chaîse comfortable est une chose, pour découvrir ce qui ce passe il vaut mieux de sortir est de parler les gens. Peut-être ça demande une effort, mais qui dit de lutter pour la Belgique de son chaise est ou paresseux, ou un menteur, ou les deux.
Si les francophones sont sérieux avec leurs idées sur la survie de la Belgique, ils proposeraient par exemple une circonscription nationale. Personellement je serais très heureux de pouvoir vôter pour un candidat francophone qui je considère comme intelligent et croyez-mois: il y en a plusieurs. La Flandre, comme région au pays, n'as rien d'avantage avec une région/un pays voisin plongée dans la pauvreté, au contraire.
Mais après des décades d'efforts financières qui supportent bien la comparaison avec ce que L'Allemagne de l'Ouest à fait pour l'Allemagne de l'Est, on vois tellement peu de change que les esprits des électeurs néerlandophones ont bien changés maintenant.
A vous de réagir, mais pas d'une chaise longue dans le salon.
Pour finir: mon français est loin de parfait et cette lettre est sûrement plein de fautes et je m'en excuse, mais de vôtre néerlandais je n'ai encore vue la moindre aperçu.
Francis Devriendt
Courtrai
Belgique ^ TOP
